نامه ی سیصد و پنجاه و دوم

می نویسم و پاک می کنم ... قصه ی زندگیمون انگار پایان خوشی نداره تو این کشور ...

پ.ن : روح و جسمم عمیقا نیاز داره به نوشتن ... به تخلیه شدن ...