نامه ی سیصد و چهل و یکم

بــــــــــــــــــی نهـــآآآیتـــــــــ جهــآنــــــــــی

خداوند زیبا و مهربانم ، پروردگار نهایت خوبی ها ، روزها و ماه هاست که از تو دور شدم و تو اما همیشه کنار من بودی ... بدی ها ، نامهربانی ها ، بداخلاقی ها ، کوتاهی ها ، ناشکری هایم را دیدی و باز هم رحمت بی انتهایت زندگی ام را سرشار شادی و آرامش کرد ... به من عشقی عطا کردی که آرزو کرده بودم ... حال دو سال است زندگی ام را کنار مردی میگذرانم که بی شک بنده ی برگزیده ی تو برای من کوچک است ... خدای بزرگم ، خدای بی نهایتم ، تو را شکر که دو سال است قلب و روحم عاشق و دلباخته ی اوست و نعمتهای بی پایان تو در زندگی مان تمامی ندارد ... پروردگارم این عشق پاک را به تمام بندگان جهانت ارزانی بدار ...

دوستت دارم پرودگارم :)