نامه ی سیصد و چهل و ششم

چشاتو بستی و مثل یک پسربچه ی آروم خوابیدی ؛ چقدر دوست داشتنت خوبه ، چقدر آرومم میکنه صدای نفسات ... چجوری باید از خدا واسه داشتنت تشکر کنم ؟

خدای مهربانم ؛ هزاران و میلیاردها بار و حتی بیشتر از هر عدد و رقمی شکرت میکنم برای تمام این مردی که از تو خواستم و به من هدیه کردی اش ...