نامه ی سیصد و سی و هفتم

دو کلمه حرف حساب

این راست نیست که هرچه عاشقتر باشی بهتر درک میکنی . همهی آنچه عشق و عاشقی از من میخواهد فقط درکِ این حکمت است : دیگری نشناختنی است . ماتیِ او پردهی ابهامی به روی یک راز نیست، بل گواهی است که در آن بازیِ بود و نمود هیچجایی ندارد . پس من در مسرتِ عشق ورزیدن به یک ناشناس غرق میشوم، کسی که تا ابد ناشناس خواهد ماند.

پ.ن : از کتاب من آنچه را نمی شناسم می شناسم / رولان بارت

پ.ن: این حرفایی که رولان بارت زده ، عجیب درسته :|