نامه ی سیصد و سی و پنجم

وسواس فکری خانه تکانی

دلم می خواهد همه جا تمیز باشد . از صبح به جای نشستن پای مقاله و کتابهای درسی ، سرم توی کمد و کابینتهاست . دوست دارم همه ی چیزهای به درد نخور را دور بریزم . حس می کنم اینطوری همراه خود تمام انرژی های منفی را هم می برند . حال آنکه فقط 11 ماه است زن یک خانه ی 120 متری شدم . ظرف ها کم کم لب پر می شوند ... لیوانها می شکنند ... مثلا همین امروز دستم خورد و جا شمعی روی میز ناهارخوری شکست . ناراحت شدم چون هدیه ی مادرت بود ... یا حس می کنم مبل ها دارند رنگ عوض می کنند . دیوارها تیره می شوند ... شیرهای آب برق خود را از دست می دهند و از این فکرهای وسواسی دیوانه کننده ... خلاصه که من ، وقتی تو نیستی ، در چهارچوب این آپارتمان آرام و قرار ندارم و وقتی هم که هستی سرمان گرم این دنیای مجازی می شود ...

شنبه 16 مرداد 1395 - ساعت 10:14 شب